الگوریتم SHA-256 چیست؟

الگوریتم SHA-256،یکی از شاخه‌های SHA-2 ( الگوریتم Secure Hash-2 ) است که در سال 2001 توسط آژانس امنیت ملی به عنوان جانشین SHA-1 ایجاد شده است. SHA-256 یک عملکرد هش رمزنگاری ثبت شده است که مقدار 256 بیت دارد.

اگر در مورد “SHA” در اشکال مختلف آن شنیده اید اما کاملاً مطمئن نیستید که این مخفف چیست و چرا مهم است ، ما در این سعی داریم کمی در مورد آن صحبت کنیم.

قبل از اینكه بخواهیم در مورد SHA حرف بزنیم بهتر است با مفهوم  “هش” آشنا شویم. سپس خواهیم دید كه چگونه گواهینامه‌های SSL برای ایجاد امضاهای دیجیتالی از هش استفاده می‌كنند. سپس در مورد ، SHA-1 و SHA-2 بحث می‌کنیم. در انتها در مورد ارتباط SHA-2 و بیت کوین صحبت می‌کنیم.

SHA-256 چیست؟

الگوریتم SHA-256 یکی از چاشنی‌های SHA-2 است که توسط آژانس امنیت ملی در سال 2001 به عنوان جانشینی برای SHA-1  ایجاد شد.SHA-256  یک تابع هش رمزنگاری شده است که 256 بیت قدرت دارد.

با این تفاسیر باید بدانید منظور از هش کردن چیست ؟

در فرایند رمز گذاری ، داده‌ها به یک قالب امن تبدیل می‌شوند که قابل خواندن نیستند مگر این که کلید آن را در اختیار داشته باشید. در رمز گذاری، داده‌ها ممکن است نامحدود باشند، اما در مقابل در هش کردن داده‌هایی با اندازه دلخواه به داده‌های با اندازه ثابت تبدیل می‌شوند. برای مثال در هش کردن SHA-256 یک رشته داده 512 بیتی به یک رشته 256 بیتی تبدیل می‌گردد.

در هش رمز نگاری داده‌های هش به گونه ای اصلاح می‌بایند که غیر قابل خواندن شوند. به همین دلیل تقریبا غیر ممکن است که هش 256 بیتی که پیش تر به ان اشاره کردیم را به شکل اصلی آن یعنی 512 بیتی تبدیل کنیم. ممکن است بپرسید چرا باید کاری کنیم که قابل بازیابی نباشد؟ دلیل اصلی آن تایید محتوای داده‌هایی می‌باشد که باید مخفی نگهداشته شوند.

برای مثال هش برای تایید صحت پیام‌ها و پرونده‌های ایمن استفاده می‌شود.کد هش یک پرونده امن شده را می‌توان به صورت عمومی ارسال کرد. بنابراین کاربرانی که پرونده را بارگیری می‌کنند، می‌توانند نسخه اصلی پرونده خود را بدون فاش شدن محتویات پرونده تایید کنند.هش کردن همچنین برای تایید امضای دیجیتالی استفاده می‌شود.

تایید رمز عبور یک برنامه ویژه و مهم برای هش رمزگذاری است. ذخیره رمزهای عبور کاربران در یک سند متنی ساده یک راه حل منسوخ و البته خطرناک است.چراکه هر هکری موفق به دسترسی به چنین سندهایی  شود می‌تواند رمزای عبور محافظت نشده بسیاری بیابد که منجر به از دست رفتن مواردی بسیاری خواهد شد.

به همین دلیل ذخیره کردن مقادیر هش رمزهای عبور از امنیت بسیار بالاتری برخوردار است.نحوه عملکرد نیز چنین می‌باشد که یک کاربر رمز عبور را وارد می‌کند مقدار هش محاسبه می‌شود و سپس با جدول مقایسه می‌شود.چناچه با یکی از هش  های ذخیره شده مطابقت داشته باشد رمز عبور معتبر است و به کاربر اجازه دسترسی داده خواهد شد.

ویژگی‌های الگوریتم SHA-256

در ارتباط با ویژگی‌های الگوریتم SHA-256 می‌توان گفت که تنها در یک جهت کار می‌کند. این ویژگی به این معنی است با داشتن هر محتوا امکان ایجاد هش آن وجود دارد. اما با استفاده از هش قادر به تولید محتوای مرتبط با ان نمی‌باشیم. از دیگر ویژگی‌های الگوریتم SHA-256 می‌توان به این موضوع اشاره کرد که از آن برای ایجاد تعادل بین امنیت و هزینه‌های محاسباتی استفاده می‌شود.

علاوه بر مواردی که ذکر نمودیم، طول هش یکسان ویژگی‌های الگوریتم SHA-256 به شمار می‌رود. برای مثال اگر محتوایی که برای تولید هش استفاده می‌نمایید یک حرف یا تعداد کلمات بیشتری باشد، نتیجه همیشه یک رشته 64 تایی شامل حروف و اعداد خواهد بود.

امنیت الگوریتم sha-256

Sha-256 یکی از امن‌ترین عملکردهای هش را دارد.دولت ایالات متحده به سازمان‌های خود دستور داده است که برای حفاظت از اطلاعات حساس از الگوریتم sha-256 استفاده کنند.

سه ویژگی موجب امنیت بالای این الگوریتم می‌شود.

1. بازسازی داده‌های اولیه از مقدار هش تقریبا غیرممکن است.یک حمله برای تولید داده‌های اولیه نیازمند 2²⁵⁶ تلاش است!
2. داشتن دو پیام با همان مقدار هش (به اصطلاح برخورد) بسیار بعید می‌باشد.با داشتن 2²⁵⁶ مقدار هش ممکن ( که بیش از تعداد کل اتم‌های شناخته شده در جهان است ) احتمال یکسان بودن دو عدد از حد بی نهایت غیر قابل تصور است.
3. یک تغییر جزیی در داده‌های اصلی مقدار هش را چنان تغییر می‌دهد که مشخص نیست مقدار هش جدید از داده‌های مشابه گرفته شده است.( این مورد به عنوان اثر بهمن شناخته می‌شود)

علاوه بر این، SHA-256 دارای پارامترهای فنی قابل قبولی  به شرح زیر است:

هش در الگوریتم SHA-256 چیست؟

در رمزگذاری ، داده‌ها به یک قالب امن تبدیل می‌شوند که غیرقابل خواندن هستند مگر اینکه گیرنده کلید داشته باشد. در فرم رمزگذاری شده ، داده‌ها ممکن است اندازه نامحدود داشته باشند ، غالباً دقیقاً به همان اندازه که بدون رمزگذاری هستند. در مقابل ، داده‌هایی با اندازه دلخواه به داده‌هایی با اندازه ثابت ترسیم می‌شوند. به عنوان مثال ، یک رشته داده 512 بیتی از طریق hash SHA-256 به یک رشته 256 بیتی تبدیل می‌شود.

در هش رمزنگاری ، داده هش به گونه ای اصلاح می‌شود که باعث می‌شود کاملاً غیرقابل خواندن شود. تبدیل هش 256 بیتی که در بالا به آن اشاره شد به شکل اصلی 512 بیتی آن تبدیل نمی‌شود. بنابراین چرا می‌خواهید یک پیام تقسیم شده ایجاد کنید که قابل بازیابی نباشد؟ شایع‌ترین دلیل بررسی محتوای داده‌هایی است که باید مخفی نگه داشته شوند. به عنوان مثال ، از هشینگ برای تأیید صحت پیامها و پرونده‌های ایمن استفاده می‌شود. کد هش یک فایل امن می‌تواند به صورت عمومی ارسال شود تا کاربرانی که پرونده را بارگیری می‌کنند ، بدون تأیید محتویات فایل ، تأیید کنند که دارای نسخه معتبر هستند. هش‌ها به طور مشابه برای تأیید امضاهای دیجیتال نیز استفاده می‌شوند.

تأیید گذرواژه یک کاربرد ویژه مهم برای حس کردن رمزنگاری است. ذخیره کلمه عبور کاربران در یک سند متنی ساده ، ممکن است به فاجعه تبدیل شود.  هر هکری که قادر به دستیابی به سند باشد ، گنجی از رمزهای محافظت نشده را کشف می‌کند. به همین دلیل می‌توان به جای آن مقادیر هش رمزهای عبور را امن تر کرد. وقتی کاربر رمز ورود را وارد می‌کند ، مقدار هش محاسبه می‌شود و سپس با جدول مقایسه می‌شود. اگر با یکی از هشدارهای ذخیره شده مطابقت داشته باشد ، یک رمز عبور معتبر است و به کاربر امکان دسترسی دارد.

صدها الگوریتم هشی کردن وجود دارد و همه آنها اهداف خاصی دارند – برخی برای انواع خاصی از داده‌ها بهینه شده اند ، برخی دیگر برای سرعت ، امنیت و غیره.

اما  آنچه که مد نظر ما در این مقاله است، الگوریتم‌های SHA هستند. SHA مخفف الگوریتم

”Secure Hashing” است – نام آن هدف خود را نشان می‌دهد –و  این امنیت رمزنگاری است.

چه ارزهای از الگوریتم SHA-256  استفاده می‌کنند؟

1. بیت کوین BTC
2. بیت کوین کش BCH
3. لایت کوین کش LCC
4. پیر کوین PPC
5. اونوبتانیوم UNO
6. کرون CRW
7. مای رید XMY
8. بیت کانکت BCC
9. یونیورسل کارنسی UNIT
10. زتا کوینZET
11. مازا MZC
12. داتشی ای مارک DEM

امضاهای دیجیتال کاربردی از الگوریتم SHA-256

اکنون که می‌دانیم هش چیست ، می‌توانیم نحوه استفاده از آنها در گواهی‌های SSL را توضیح دهیم.

پروتکل SSL / TLS برای فعال کردن انتقال ایمن داده‌ها از یک دستگاه به دستگاه دیگر از طریق اینترنت استفاده می‌شود. به صورت خلاصه ،  SSL اغلب به عنوان “رمزگذاری” توضیح داده می‌شود. اما فراموش نکنید که SSL احراز هویت را نیز ارائه می‌دهد. پرونده گواهینامه SSL وظیفه ارائه اطلاعات لازم برای تأیید اعتبار را دارد. یا به عبارت دیگر ، گواهینامه‌های SSL یک کلید عمومی خاص را به یک هویت متصل می‌کنند.

به یاد داشته باشید که پروتکل SSL / TLS اتصال را با استفاده از رمزگذاری نامتقارن ممکن می‌کند. این بدان معناست که دو کلید رمزگذاری وجود دارد که هرکدام نیمی از فرآیند را کنترل می‌کنند: یک کلید عمومی برای رمزگذاری و یک کلید خصوصی برای رمزگشایی. هر گواهینامه SSL حاوی یک کلید عمومی است که می‌تواند توسط مشتری برای رمزگذاری داده‌ها استفاده شود ، و صاحب گواهینامه SSL گفته با اطمینان یک کلید خصوصی را در سرور خود ذخیره می‌کند که برای رمزگشایی آن داده‌ها و خواندن آن استفاده می‌کند.

در نهایت ، هدف اصلی این رمزگذاری نامتقارن ، تبادل کلید ایمن است. به دلیل داشتن کلیدهای نامتقارن محاسبه گر قدرت ، استفاده از کلیدهای متقارن کوچکتر برای قسمت ارتباطی واقعی اتصال بسیار کاربردی است. بنابراین مشتری یک کلید جلسه را تولید می‌کند ، سپس یک نسخه از آن را رمزگذاری می‌کند و آن را به سرور می‌فرستد که در آن می‌توان رمزگشایی کرد و برای برقراری ارتباط در طول مدت اتصال استفاده کرد (یا تا زمان خاموش شدن آن).

تصور کنید که کامپیوتر شما راهی مطمئن ندارد که بشناسد چه کسی کلید رمزگذاری مورد استفاده شما را دارد؟ رمزگذاری کلید جلسه خود با آن کلید عمومی مفید نخواهد بود زیرا نمی‌دانید چه کسی دارای کلید خصوصی مربوطه است که آن را رمزگشایی می‌کند. از این گذشته ، اگر شما آن را مستقیماً به یک فرد مهاجم وسط یا یک طرف مخرب در انتهای دیگر اتصال ارسال کنید ، رمزگذاری داده‌ها بسیار کم کاربرد است.

امضاهای دیجیتال بخش مهمی از نحوه ارائه گواهینامه‌های SSL تأیید اعتبار است. هنگامی که یک گواهی صادر می‌شود ، توسط سازمان صدور گواهینامه (CA) که شما به عنوان ارائه دهنده گواهینامه خود انتخاب کرده اید ، امضا می‌شود (به عنوان مثال Sectigo ، DigiCert و غیره). این امضا اثبات رمزنگاری را مبنی بر امضا كردن CA گواهی SSL و عدم تغییر یا بازتولید گواهی ارائه می‌دهد. مهمتر از همه ، این امضای معتبر اثبات رمزنگاری است که اطلاعات موجود در گواهی توسط شخص ثالث مورد اعتماد تأیید شده است.

اکنون بیایید درباره چگونگی ساخت ، اعمال ، ضمیمه کردن امضای دیجیتال صحبت کنیم – شما اصطلاحات را انتخاب می‌کنید. کلیدهای نامتقارن که قبلاً به آنها اشاره کردیم ، دوباره استفاده می‌شود ، اما به منظور امضای رمزگذاری نیست. از نظر ریاضی ، امضای شامل چرخش در شیوه جمع آوری داده‌ها و کلیدها است. برای راحت تر ساختن و بررسی  اسان تر این امضاها برای کامپیوتر‌ها ، CA ابتدا پرونده گواهی را هش می‌کند و هش حاصل را امضا می‌کند. این کار از امضای کل گواهی کارآمدتر است.

سپس امضاهای دیجیتال اثبات لازم را مبنی بر اینکه گواهی شما به شما داده شده است ، گواهی دقیق است که توسط یک مرکز معتبر CA به وب سایت مورد نظر صادر شده است. بدون ترفند بدون کلاهبرداری هیچ دستکاری در وسط روند پرونده گواهی SSL / TLS نیست.

امضاهای دیجیتالی بسیار حساس هستند – هرگونه تغییر در پرونده باعث تغییر امضا می‌شود. اگر جمله خود را از قسمت قبلی بگیرید و آن را کاملاً کوچک (“روباه قهوه ای سریع پرش از صخره” می‌کند) هش حاصل ، کاملاً متفاوت است. این بدان معنی است که امضای حاصل از آن هش نیز متفاوت خواهد بود. حتی تغییر یک بیت از یک سند چند هزار گیگابایتی منجر به یک هش کاملاً متفاوت خواهد شد.

این امر باعث می‌شود که یک مهاجم بتواند یک گواهینامه معتبر را تغییر ندهد یا یک گواهی کلاهبرداری ایجاد کند که به نظر قانونی می‌رسد. یک هش متفاوت به این معنی است که امضای دیگر معتبر نیست و کامپیوتر شما هنگام تأیید گواهی SSL ، این را می‌داند. اگر کامپیوتر شما با امضای نامعتبر روبرو شد ، خطایی را ایجاد می‌کند و به طور کامل از اتصال ایمن جلوگیری می‌کند.

مقایسه HA-1 و SHA-2 و سپس الگوریتم SHA-256

حال که کمی در مورد پایه و اساس صحبت کردیم به سراغ اصل مطلب می‌رویم.

همانطور که قبلاً گفتم ، SHA مخفف الگوریتم Secure Hashing است. SHA-1 و SHA-2 دو نسخه متفاوت از این الگوریتم هستند. آنها در هر دو ساخت و ساز (نحوه ایجاد هش حاصل از داده‌های اصلی) و در طول بیت امضا متفاوت هستند.  SHA-2 به عنوان جانشین SHA-1 است ، زیرا این یک پیشرفت کلی نسبت  به آن است.

در درجه اول ، مردم به عنوان تمایز مهم ، روی  اندازه بیت  تمرکز می‌کنند. SHA-1 یک هش 160 بیتی است. SHA-2 در حقیقت “خانواده” ای از هش‌ها است و دراندازه‌های متنوعی قرار دارد که محبوب‌ترین آنها 256 بیتی است.

صنعت SSL الگوریتم SHA را به عنوان الگوریتم هش  دهنده خود ، برای امضاهای دیجیتال انتخاب کرده است

از سال 2011 تا 2015 ، SHA-1 الگوریتم اصلی هشینگ بود. یک تحقیق درباره آن، نشانگر نقاط ضعف SHA-1 شد و  باعث تغییر ارزش آن گردید. برای مثال ،هنگامی که دو قطعه از داده‌های متفاوت ، مقدار هش یکسانی را ایجاد می‌کنند. بنابراین ، از سال 2016 به بعد ، SHA-2 استاندارد جدید است. اگر امروز گواهی SSL / TLS دریافت می‌کنید ، باید حداقل از آن امضا استفاده کند.

SHA-2 احتمالاً حداقل 5 سال در استفاده خواهد بود. با این حال ، می‌توان برخی از حملات غیر منتظره علیه الگوریتم را کشف کرد که باعث انتقال زودهنگام می‌شود.

در اینجا SHA-1 و SHA-2 گواهی SSL یک وب سایت  به شرح زیر است:

یک هش بزرگتر می‌تواند امنیت بیشتری را فراهم کند زیرا ترکیبات احتمالی بیشتری وجود دارد. به یاد داشته باشید که یکی از کارکردهای مهم الگوریتم هش رمزنگاری این است که هش‌های بی نظیری را تولید می‌کند. باز هم ، اگر دو مقدار یا پرونده متفاوت بتوانند یک هش یکسان را تولید کنند ، شما آنچه را که ما یک تصادف می‌نامیم ایجاد می‌کنید.

امنیت امضاهای دیجیتال فقط تا زمانی که تصادف رخ ندهد می‌تواند تضمین شود. این مساله بسیار خطرناک است زیرا به دو فایل اجازه می‌دهد تا یک امضا را تولید کنند ، بنابراین ، هنگامی که کامپیوتر امضا را بررسی می‌کند ، ممکن است معتبر باشد حتی اگر آن پرونده هرگز امضا نشده باشد.

برررسی هدف هش الگوریتم SHA-256

در رمز ارز بیت کوین برای انجام عملیات استخراج از الگوریتم SHA-256 استفاده می‌شود. از دیگر موارد استفاده از این الگوریتم تولید آدرس‌های بیت کوین است. به طور کلی استفاده از این الگوریتم به این دلیل است که سطح بالایی از امنیت را ارائه می‌دهد. یا می‌توان نتیجه گرفت که ارائه امنیت بالا از اهداف این الگوریتم می‌باشد.

در بلاکچین، نودهای دارای یک هش 64 کاراکتری اطلاعات یک بلاک کامل را نمایش می‌دهند. پس از تایید اطلاعات به وسیله شبکه، عملا دستکاری و یا تغییر اطلاعات ممکن نیست و بسیار سریع شناسایی می‌شود.

تعداد هش‌ها در الگوریتم SHA-256 چند تاست؟

اگر قرار است یک الگوریتم هشینگ ،هش منحصر به فرد را برای هر ورودی ممکن ایجاد کند ، فقط چند هش احتمالی وجود دارد؟ مقدار بیت دو مقدار ممکن دارد: 0 و 1. تعداد احتمالی هشهای منحصر به فرد را می‌توان به عنوان تعداد مقادیر ممکن مطرح شده به تعداد بیت‌ها بیان کرد. برای SHA-256 ،2²⁵⁶ ترکیب احتمالی وجود دارد. بنابراین ، 2²⁵⁶ ترکیب. چند تا است؟ خب! تعداد بسیار زیادی است. این تعداد از تعداد دانه‌های ماسه در جهان بسیار فراتر است. هرچه تعداد هش‌های احتمالی بزرگتر باشد ، احتمال اینکه دو مقدار یک هش یکسان ایجاد کنند ، کمتر می‌شود. (از لحاظ فنی) تعداد نامحدود ورودی‌های احتمالی وجود دارد  ، با این وجود تعداد محدودی از خروجی‌ها وجود دارد. بنابراین ، سرانجام ، هر الگوریتم هشی ، از جمله یک الگوریتم ایمن ، یک برخوردیا تصادم  ایجاد می‌کند. اما ما بیشتر نگران این هستیم که انجام چنین کاری آسان باشد. SHA-1 ناامن تلقی می‌شد ، زیرا به دلیل اندازه و ساخت و ساز ، تولید یک تصادف امکان پذیر بود.

انتقال به SHA-2 و الگوریتم SHA-256

در سال 2015 ، صنعت SSL “انتقال SHA-2” را پشت سر گذاشت. این شامل مجدد هزاران گواهی موجود است تا پرونده‌های جدید با SHA-2 ایجاد و امضا شوند. این برنامه همچنین شامل بروزرسانی‌های عمده در نرم افزار صدور CA که با اعتماد عمومی است ( ده‌ها مورد از آنها وجود دارد ) را شامل می‌شود.

آخرین مهلت صدور گواهینامه‌های SSL جدید با هشدار SHA-1 ، 31 دسامبر 2015 بود. اما در طی سه سال گذشته گواهینامه‌های SHA-1 تقریباً به کلی از بین رفته اند. امروز اگر با گواهی SHA-1 روبرو شدید ، یک اخطار غیرقابل تصور را مشاهده خواهید کرد. در گوگل کروم ، تمام گواهینامه‌های SHA-1 که در سال 2016 منقضی شده اند ، قفل سبز را در اتصالات ایمن نشان نمی‌دهند ، و در عوض همان نماد اتصال یک HTTP ناامن را نشان می‌دهند.

SHA-1

مرورگرها با گواهینامه‌های امضا شده SHA-1 که در سال 2017 با اخطار شدیدتر منقضی می‌شوند ، رفتار کردند. دلیل این امر آن است که امنیت یک امضا مستقیماً به  اعتبار آن مربوط می‌شود.

نقش الگوریتم SHA-256 در صنعت بیت کوین

همانطور که گفتیم SHA-256 یک عملکرد هش رمزنگاری است که از یک اندازه تصادفی در ورودی استفاده می‌کند و خروجی در اندازه ثابت تولید می‌کند. عملکردهای هش قدرتمند هستند زیرا “یک طرفه” هستند. این ویژگی قدرتمند عملکرد هش SHA-256 آن را برای استفاده در شبکه بیت کوین ایده آل می‌کند.

عملکرد هش SHA-256 در شبکه بیت کوین به دو روش اصلی مورد استفاده قرار می‌گیرد:

• ماین کردن
• ایجاد آدرس بیت کوین

ماین کردن:

ماین کردن یا Mining روشی است که با استفاده از آن سکه‌های جدید وارد جریان گردش مالی پروتکل بیت کوین می‌شود و همچنین برای تأمین امنیت شبکه بیت کوین استفاده می‌شود.

برای اینکه فردی واجد شرایط اضافه کردن بلوک ، به بلاک چین بیت کوین باشد ، ابتدا باید آنچه را که به عنوان یک گره ماین کردن شناخته می‌شود ، کار کند. پس از راه اندازی موفقیت آمیز گره ماین کردن ، فرد می‌تواند شروع به ساختن بلوک کند که سپس به شبکه بیت کوین منتقل می‌شوند تا اعتبار آنها بررسی شود. برای ساختن بلوک 6 پارامتر وجود دارد که باید توسط ماینر پر شود. این شامل:

• نسخه : شماره نسخه نرم افزار بیت کوین
• هش بلوک قبلی : ارجاع به هش بلوک قبلی
• Merkle Root: هش نماینده ای از تمام معاملات موجود در بلوک
• Timestamp: زمانی که بلوک ایجاد شده است
• Target : الگوریتم اثبات کار برای بلوک
• Nonce: متغیر مورد استفاده در فرآیند اثبات کار

همانطور که از تصویر بالا مشاهده می‌شود ، برای این که یک ماینر پارامتر هش بلوک قبلی را تولید کند ، باید سرصفحه بلوک قبلی از طریق الگوریتم SHA-256 دو ​​بار قرار داده شود ، این نیز با نام Double-SHA-256 شناخته می‌شود. به این معنا که:

از الگوریتم SHA-256 نیز برای تولید ریشه merkle استفاده می‌شود که بعداً در هدر بلوک وارد می‌شود.

پس از ساختن موفقیت آمیز یک بلوک ، ماینر می‌تواند فرآیند استخراج را آغاز کند ، که در آن یک مورد دیگر از استفاده از الگوریتم SHA-256 خود را نشان می‌دهد. در این مثال ، یکی از پارامترهای هدر بلوک ، nonce ، متغیری است که به طور مکرر تغییر می‌کند ، و پس از هش کردن هدر بلوک با استفاده از عملکرد SHA-256 ، اگر هش زیر target باشد ، ماین موفقیت آمیز  است.

به عنوان مثال ، اگر nonce از متغیر “12345” برخوردار باشد ، این می‌تواند در هدر بلوک در کنار 5 پارامتر دیگر ذکر شده در بالا قرار گیرد. سپس عنوان سربرگ هش می‌شود ، اما اگر هش حاصل اثبات شود بالای target است ، ماینر باید دوباره امتحان کند. ماینر سپس می‌تواند nonce را به متغیر دیگری تغییر دهد ، به عنوان مثال “90872” را وارد کنید و این مورد را درون سربرگ بلوک قرار دهید ، و 5 پارامتر دیگر ثابت باقی می‌مانند. هش حاصل نشان می‌دهد که زیر هدف قرار دارد ، بنابراین ، بلوک ماینر سپس به شبکه منتقل می‌شود تا از صحت آن اطمینان حاصل شود.

ایجاد آدرس بیت کوین

به منظور تولید آدرس بیت کوین ، یک کلید خصوصی که یک عدد تصادفی انتخاب شده است ، با استفاده از یک منحنی بیضوی برای تولید یک کلید عمومی ضرب می‌شود. سپس این کلید عمومی از طریق الگوریتم‌های هش SHA-256 و RIPEMD160 قرار می‌گیرد.

در زیر، K = کلید عمومی و آدرس بیت کوین A = :

A = RIPEMD160(SHA-256(K))

استفاده از الگوریتم‌های هش کردن SHA-256 و RIPEMD160 برای ایجاد آدرس بیت کوین یک مزیت بارز دارد:

آدرس‌های کوتاهتر: یک کلید عمومی 256 بیت طول دارد ، در حالی که نسخه هش شده ، یعنی آدرس بیت کوین ، 160 بیت طول دارد. این امر به دلیل کوتاه تر بودن طول کاراکتر ، استفاده از آن را برای کاربران راحت تر می‌کند.

ارزهای دیجیتال که از الگوریتم sha-256 استفاده می‌کنند

برخی از رمز ارز هایی که به وسیله ی این الگوریتم توسط سیستم‌های استخراج کننده قابل استخراج هستند به شرح زیر می‌باشند:

نتیجه الگوریتم SHA-256

SHA-256 یکی از امن‌ترین عملکردهای هش در بازار است. دولت آمریكا به آژانس‌های خود ملزم است از اطلاعات حساس خاصی با استفاده از SHA-256 محافظت كنند.

کارشناسان صنعت و محققان امنیتی در سراسر جهان به طور مداوم در حال تجزیه و تحلیل SHA-2 و سایر الگوریتم‌های هشدار رمزنگاری هستند ، بنابراین اطمینان داشته باشید که گواهینامه‌های SSL فعلی برای مدتی امضاهای دیجیتالی قابل اعتماد و مطمئن دارند.

این بدان معنا نیست که رمزنگاران فقط در جای خود بنشینند و منتظر بمانند تا مشکلی پیش بیاید. جانشین SHA-2 ، به راحتی با نام SHA-3 ، در حال حاضر نهایی شده است. هنگامی که زمان ساخت سوئیچ دیگر است ، صنعت SSL ممکن است از SHA-3 به عنوان گزینه بعدی خود استفاده کند ، یا ممکن است به یک الگوریتم کاملاً متفاوت نگاه کند.

سالها طول می‌کشد تا به درستی تحقیق و بررسی استانداردهای جدید رمزنگاری شده و سپس توسعه نرم افزاری که از آنها پشتیبانی کند ، بدرستی انجام شود. امیدوارم این اطمینان بخش باشد که بدانید صنعت همیشه حداقل یک قدم جلوتر است. در حال حاضر الگوریتم هش کردن SHA-256 بخشی جدایی ناپذیر از پروتکل بیت کوین است. این امر در جنبه‌های مختلف این فناوری از قبیل: استخراج بیت کوین و ایجاد آدرس بیت کوین مشاهده می‌شود.

ممنون از اینکه تا پایان “الگوریتم SHA-256” همراه ما بودید.

بیشتر بخوانید:

• ۱۳ اشتباه رایج در زمینه ارز‌های دیجیتال
• رمزنگاری نامتقارن چیست؟
• رمزنگاری متقارن چیست ؟
• کلید خصوصی چیست؟ | کلید عمومی چیست ؟ | تفاوت‌های کلید خصوصی و عمومی